Kardoškut – Nacionalni Park Belo Jezero

Nacionalni Park Belo Jezero u Kardoškutu je izuzetna destinacija, onima koji odmor provode u Orošhazi i okolini.

Nacionalni Park Belo Jezero u Kardoškutu, od 1966. godine je zaštićena prirodna sredina, i usputna stanica migracije oko150 vrsta ptica, od 1997. godine je sastavni deo Nacionalnog parka Koroš-Maroš. Belo Jezero je jezero, najvrednije u južnoj oblasti preko reke Tise, sa periodičnim vodostanjem i konstantnom dopunom vode. U njemu su nastanjena živa bića nižeg reda, retke biljke i biljne zajednice. Korito jezera je nastalo u holocenskoj eri od jednog rukavca reke Maroš. Zbog svoje teritorije bogate vodom, Belo Jezero je u Alfeld regiji (Niziji) glavna zaustavna tačka ptica selica, a od 1979. godine potpada pod uticaj Ramsarske konvencije. Pticama u prolazu, korito jezera pruža sigurno utočište za odmor, a okolne poljoprivredne površine predstavljaju izvor njihove prehrane.

Fehértó

Krajem zime na jezeru se, pred put ka severu, sakuplja na desetine hiljada divljih pataka i gusaka.

Sa prolećnim porastom temperature, na obali jezera, neposredno pored vode, gnezdo počinje da gradi sabljarka. Karakterističan, na gore savijen kljun ukazuje na poseban način prehrane. Pokrećući glavu levo-desno izdiže hranu iz vode. Na pašnjaku sa višom travom se nastanjuju ptice kao što su: vivak, mala prutka i muljača.

Po tekstu web-sajta Nacionalnog parka, poseban doživljaj u životu jezera je seoba ždralova, koji su se nekada i nastanjivali a danas na svom putu samo nadleću ove terene. Jata stižu sa severa i na uskoj putanji prelaze našu zemlju u blizini istočne granice.

U isto vreme sa ždralovima, na put kreću i divlje guske. U jesen ogromna gomila ptica nastanjuje jezero i okolinu. U zoru, zbog prikupljanja prehrane, prvi kreću ždralovi a odmah za njima i divlje guske, i razilaze se na livadama, zasadima i kukuruznoj strnjici. Kretanje divljih pataka je obrnuto. One danju borave na vodi i na obali a noću kreću u nabavku prehrane.

Na jezeru Fehértó u Kardoskútu, kao vlasništvo direkcije Nacionalnog parka Koroš-Maroš nalaze se stada goveda, mađarske sive rase i rase ovaca cigaja i racka. Zaštićene zbog postojbinskih karakteristika, ove životinjske vrste predstavljaju pravo bogatstvo, obzirom na svoje genetske vrednosti. One se veoma dobro prilagođavaju spoljnim uticajima, zahvaljujući genetici, rezistentne su na mnoge bolesti i veća im je otpornost organizma.

U neposrednoj blizini zaštićene teritorije se nalazi muzej Kardoškuta. Eksponati nas upoznaju sa istorijskom prošlošću i vrednosti kraja. Pored toga, u mogućnosti smo da pratimo promene biljnog i životinjskog sveta.

Galerija